De Pareltjes van …

De linker lens was geen probleem. De rechter bleek spoorloos verdwenen. In het land der blinden is eenoog koning, maar zo voelde ik mij niet. Als gedeeltelijke blinde vink stapte ik op de fiets en peddelde naar mijn werk. Zolang ik mijn linkeroog open hield viel het wazige beeld wel mee, maar knipperen was uit de bozen.

klokslag half tien stond ik bij Pearl voor de deur en deed mijn verhaal. Nu lens kwijt, zaterdag lenzen- en staarcontrol, of zij iets hadden om de tijd te overbruggen. Er werd gezocht en gevonden. Niet perfect maar close genoeg.

Om kwart voor tien fietste ik, in bezit van een vervangende lens, naar huis. Niet alleen dat: de lenzen controle is ook al gedaan. Hoef ik zaterdag alleen nog maar mijn ogen laten druppelen.

Eenmaal thuis, je kon er op wachten, vond ik de oog-ont-wijkende lens terug. Compleet uitgedroogd en dus reddeloos verloren.

7 Comments

  1. Grinnik. Uiteraard. Zo gaat dat. Altijd. Gooi maar eens een eenzame sok weg. Wedden dat je de andere vindt?

    Like

  2. Dit gebeurt mij ook wel eens. Ik heb een doekje liggen voor de staande scheerspiegel die ik gebruik als ik mijn lenzen in doe. Daar valt de lens dan meestal op. Mocht ik het ding dan niet zien dan gebruik ik een lampje op mijn mobiel, lekker scherp licht is dat, en zie ik de lens wel liggen.

    Like

Reacties zijn gesloten.