In het kader van ‘stap eens uit je comfortzone’ ben ik begonnen om (Instagram) reels op te nemen. Met mijzelf in de hoofdrol. Zaterdag toog ik naar het Jaomerdal en maakte opnames. Het was somber weer. Dat zie je. Daarnaast liepen er toch meer mensen in het dal dan verwacht. Laten we het zo stellen: ik denk dat het nog even duurt voordat ik ‘praten in het openbaar’ filmpjes ga maken. Verder mag ik iets vrolijker kijken en wat rechter lopen. Leermomentjes.
Maandag scheen de zon en ik besloot terug te gaan naar het Jaomerdal om te pogen een tweede versie op te nemen waarin ik alle verbeterpunten meeneem. Ik ga wel mee als cameraman, bood Toet aan. Een fijn aanbod want zelf filmen en acteren is een gedoe. Zeker wanneer je de selfie camera niet wilt gebruiken. Statief goed zetten. Telefoon op statief zetten. Belichting akkoord. Proef filmen. Telefoon van statief om resultaat te beoordelen. Telefoon terug op statief, statief niet verplaatsen.
Voor we vertrokken deed ik even de boodschappen, liep een buurvrouw tegen het lijf en kwam een uur later dan gepland thuis. Compleet verkleumd. Gaan we nog filmen? vroeg Toet. Ik schudde van nee. Te koud en de zon is ondertussen verdwenen. Ik ga alleen even wandelen. Wat doe jij? Toet ging mee. Het statief liet ik, onder luid protest van Toet, thuis. In het Jaomerdal aangekomen brak de zon door en deed Toet er alles aan om mij te laten voelen hoe stom ik was voor het niet meenemen van het statief. En hij gaf mij acteerles.
Je wilt dat de mensen zien dat je plezier hebt, en je mag best een beetje sexy kijken. Kijk, zo doe je dat. De muis vleidde zich bevallig op een kapotte boomstam achter een paar paddenstoelen, knipperde een paar keer met zijn ogen en keek neutraal de camera in.
Hoezo kijk ik neutraal? Zijn ogen schieten vuur. Dit is kei-sexy hoor. Elk clini-clown-muizen-meisje valt hiervan in het katzwijm. Let maar eens op wat een goed acteur ik ben, zegt hij en klautert op een afgebroken boomstam. Dit is mijn gevaarlijke blik! Met mysterieuze glimlach! Het zal aan mij liggen, maar ik zie het niet.
Hij verlaat de boomstam en zoekt een jong boompje op. Nu ben ik een ongevaarlijke boombeklimmer zonder touwen. Dat is net zoiets als trapeze zonder net. Levensgevaarlijk. Kijk maar eens hoe subtielerig ik het levensgevaarlijke demonstreer, zonder dat ik duidelijk angstig ben.
Ik zie inderdaad niet dat hij angstig is. Ondanks de valpartij. Maar ik zie ook niets van ingehouden spanning vanwege de gevaarlijke acties. Eigenlijk.. eigelijk … Je kijkt nu hetzelfde als toen je sexy keek, knik ik. Je bedoelt neutraal, gromt hij. Oeps, soms vergeet ik dat zijn fluf en stuf zo af en toe oplet.
Boos loopt de muis voor mij uit. Ziet een hek en zijn kans schoon. Die hij grijpt. Die schone kans dus. Hij kruipt door het hek heen. Zijn fluf en stuf heeft, in tegenstelling tot mijn cellen, geen last van het schrikdraad. Net buiten mijn bereik haalt hij diverse halsbrekende toeren uit. Ik praat als brugman. Begin met dreigen: Ik zet binnenkort je oortjes te koop. Zo goed als nieuw. Nog nooit gebruikt. Toet lacht mij uit.
In de verte hoor ik honden blaffen. Als je valt, rol je tien meter naar beneden, vertel ik hem. Ik moet zeker 1,5 kilometer wandelen voordat ik je kan komen redden. Die honden zijn er eerder. Ben ik bang!
Toet ook en binnen 10 seconden staat hij naast mij aan de goede kant van het hek. Gezellig zo hé, kwetterd hij. Wel jammer dat je het statief niet mee hebt genomen want het is heerlijk weer en er zijn nauwelijks mensen. Wrijf het er maar in muis, wrijf het er maar in.
Instagram en jullie zullen het met onderstaande versie moeten doen. Somber weer, verkeerde houding, weinig lach maar ook geen knuffelige aanmoediging. Daar komt het vast door.
Toet, Rozifantje en Moeltje zijn drie magische knuffels met een eigen willetje. Toet is van oorsprong een CliniClown muis, Rozifantje is een creatie van Appelig en daarmee one of a kind. Moeltje is in 1997 in de rugzak van Zoon mee naar Nederland gekomen en verblijft hier sindsdien min of meer illegaal.
Koffie Digitalix 