Op vrijdagochtend om 8 uur heb ik een vaste wandelafspraak met de onderbuurvrouw. Omdat het wandelclubje officieel uit 3 personen bestaat check ik één of twee dagen van te voren wie er allemaal meewandelen. Zo ook deze donderdag. Er kwam geen reactie en ik dacht, Morgen lekker uitslapen. Een paar uur na die gedachte reageerde de onderbuurvrouw met Ik wandel mee. Lekker dan. 🙃
Iets voor de wekker afliep werd ik wakker. Ik drukte op snooz maar stond nog voor de volgende snooz naast mijn bed. Rustig wakker worden. Het beloofde een koude maar zonnige dag te worden. Om 8 uur trokken de buuf en ik tegelijkertijd de deur achter onze kont dicht. Welke kant gaan we op? vroeg de buuf en ik wees richting de wijk. Nog net niet klappertandend zei ik, Ik wil niet weten hoe koud het langs de Maas is.
Richting de wijk is ook richting Jaomerdal. Een plek die ons beide trekt. Zo ook vandaag. Maar pas nadat we aan elkaar opgebiecht hadden eigenlijk geen zin te hebben in wandelen maar vanwege de dwingende ogen… Het resultaat: wij zagen samen de zon achter de bomen vandaan komen, de rijp op het mos- en grasland en de nevel boven het water. Is er een mooiere manier om de dag te beginnen?
Koffie Digitalix 