Zoals gezegd heb ik na mijn schuiver wel mijn handen wat schoongemaakt. De poging om mijn schoenen in diezelfde waterplas enigszins schoon te krijgen mislukte jammerlijk. Soppend en wel begin ik aan de weg terug. Naar Grumpy. Daar waar ik normaal gesproken nauwelijks mensen zie, loop ik nu de ene na de andere wandelaar tegen het lijf.
Niet alleen in het dal is het druk. Ook het parkeerterrein is drukker dan ooit. Ik bekijk mijn broek, weet dat mijn kont er ongeveer hetzelfde uitziet als mijn buik. Zo in Grumpy stappen is geen optie. Uitkleden dus. Aan mijn laatste bezoek aan het Zweedse warenhuis heb ik zo’n grote blauwe tas overgehouden die ik in de achterbak heb gelegd. Voor het geval dat …
Nee, niet voor een situatie als dit. Meer voor situaties als teveel homedecor of planten kopen. Maar nu wel prettig. Als eerste gaat mijn trui de tas in. Na het losmaken van mijn veters zijn mijn handen weer zo vettig als het maar zijn kan. Een deel van de zooi blijft aan de broek plakken wanneer ik deze, samen met mijn sokken, uittrek. Met behulp van mijn waterfles, een schoon stukje trui en een zakdoek maak ik mijn handen zo schoon mogelijk. Enigszins bibberend pak ik mijn oude winterjas uit de achterbak. Daar neergegooid voor het geval dat…
Wederom niet voor zoiets maar wederom prettig. Ik stap in Grumpy, drappeer de jas over mijn blote benen en rijd naar huis. Thuis aangekomen knoop ik de jas rond mijn middel, pak de tas met smerigheid uit de kofferbak en loop naar boven. Alwaar ik Zoon tegen het lijf aanloop. Die niet verblikt of verbloost, wacht op een uitleg en ondertussen handdoek en schoon ondergoed in de badkamer klaarlegt zodat ik voor de tweede keer die dag kan douchen.
Aansluitend begin ik met het uitspoelen van de kleding. In emmertjes water, die ik beneden in de put weggooi. Het is echt gruwelijk smerige meuk, realiseer ik mij wanneer ik alleen al voor 2 paar sokken en een zakdoek het water drie maal moet verversen.
Ondanks de ingekorte wandeling heb ik mijn kilometers gisteren wel gemaakt. Mijn kleren zijn schoon en de schoenen bijna droog. Van de week kan ik met een harde borstel aan de slag. Echt… het idee was leuk. De uitwerking iets minder.
Koffie Digitalix 