Qua slaap en temperatuur voelde het als de perfecte dag om de deur niet uit te gaan. De datum daarentegen schreeuwt om actie in de vorm van de eerste wandeling van het jaar. Geen Brug tot Brug. Dat is te simpel. Net als het Jaomerdal. Symbolisch gezien leek mij Wellerlooi wel iets. Je weet wel, dat ene bos waar nog steeds een telefoon van mij onder een boom ligt te vergaan. Niks zegt beter, Mijn verleden regeert niet mijn toekomst, dan terug te gaan naar de plek waardoor je dat stomme verleden eindelijk onder ogen zag en kon verwerken.
Warm aangekleed en voorzien van muts en sjaal stapte ik in de auto en zag spettertjes op het raam. Geen weer om te wandelen dacht ik en wilde al uitstappen. Maar ja, 1 januari en dan meteen opgeven… dan kan het jaar niks meer worden. Ik boog mijn gedachten om naar Geen weer om naar Wellerlooi te gaan en ging naar het Jaomerdal.
Maar ik ga niet de route lopen nam ik mij voor. Zo’n nieuw jaar vol nieuwe kansen vraagt om het volgen van veelbelovende paden. Paden lieve mensen. Niet van het padje afgaan. Aangekomen in het Jaomerdal was het droog. Gedurende de wandeling zou dat een aantal keren anders zijn, maar het regende nooit hard genoeg om echt nat te worden. Koud wel. Met name mijn handen.
Mijn rechterschoen bleek het niet eens te zijn met mijn voornemen om van de route af te wijken en veelbelovende paden een kans te geven. Terwijl ik super geconcentreerd een best wel steil stukje grond overbrug, schiet de veter los. Ik haat hellinkje trekken, zeker te voet, maar wil geen risico nemen. Met een boom als steuntje in de rug maak ik de veter vast. Twee meter later schiet deze weer los. Knielen en vastmaken maar weer. Het gaat goed tot ik tussen een prikkeldraadhek en bramenstruiken door richting het ijzige water loop. De veter zegt nog net geen boinggg maar is wel weer los. Vastmaken maar weer. Twee stappen verder… Boingggg. Om gek van te worden. Tijd voor de dubbele knoop.
Dat bleek de oplossing. Hoewel de veter nog wel wat pogingen heeft gewaagd los te schieten, bleek mijn knoopwerk sterker dan gedacht met als resultaat dat ik heb gewonnen. Ik denk dat ik vanaf nu de veters meteen in een dubbele knop wurm. Zal ze leren!
En wat mij betreft is onderstaande foto het vetergevecht ook meer dan waard!
Koffie Digitalix 