Een jaar of zeven geleden wandelde ik zonder echt doel mijn huis uit en belandde in het Jaomerdal. Een wandeling die ik nog vele malen zou maken. Tot ik mij realiseerde dat die 4 kilometer die ik hierdoor extra liep niet echt door een spectaculair gebied leidde. Ik liep de kilometers liever in het Jaomerdal. De eerste paar keer ging ik nog op de fiets die kant op, maar al snel pakte ik Grumpy.
Ondertussen zijn de onderbuurvrouw en ik tijdens de vrijdagochtendwandeling al een aantal maal deels door het Jaomerdal gewandeld. Iets waar ik maandag aan moest denken toen ik zin had in een sneeuwwandeling door het dal terwijl de lust en zin Grumpy uit te moeten graven nihil was. Bovendien ga ik met dit weer liever niet de straat op tenzij het niet anders kan.
Lopen dus. Al snel begon het te sneeuwen en veranderde ik mijn doel naar de nabijgelegen kinderboerderij. Die vanwege het extreme weer gesloten was. Heb ik weer. Dan maar een rondje om de boerderij lopen. Alleen zie je dan het Jaomerdal liggen. Best wel dichtbij. Aangezien het niet koud was, mijn benen er zin in hadden, greep ik terug op mijn oude plan.
Ik zag weinig vogels, nog minder mensen maar de mensen die ik zag waren allemaal in bezit van een slee. Ik niet. Iets dat maar goed is want met mijn geluk was ik zo van een heuvel het water in geschoten. Ondertussen was het opgehouden met zachtjes sneeuwen en tegen de tijd dat ik thuis was zag ik eruit als een sneeuwpop.
Koffie Digitalix 