Al een maand of wat heb ik met enige regelmaat last van een rood oog. Rechts. Er verschijnt een strontje in het ooglid en het voelt of ik door de Sahara heb gewandeld. Tijdens een windvlaag. Lastig, een beetje pijnlijk, ik ben aangewezen op mijn bril, maar er zijn ergere dingen in het leven. Vind ik.
Van de week voelde mijn oog weer goed. Dus lenzen in. Nieuwe lenzen, die ik nog niet eerder droeg. Drie dagen ging het goed. Toen deed mijn rechteroog weer pijn. Zomaar ineens. Alsof er geen zandkorrel maar een hele zandbak inzat. Voorzichtig wreef ik door mijn ooghoek. Voelde iets zitten en wreef nogmaals. Zag een haartje uitsteken, pakte dit vast en … had niet alleen een wimper te pakken, maar ook een minuscuul stukje plastic.
Mijn eerste gedachte was dat de nieuwe lens gesneuveld was. Maar dat had ik toch wel gezien? Toch? Een snelle check later wist ik dat dit geen onderdeeltje van de huidige lens was en bij mijn weten was van het vorige paar de linker lens gescheurd. Daarbij voelde dit stukje plastic te hard om ooit als zachte lens te zijn begonnen.
Enfin. Duimen dat ik al het plastic te pakken heb en dat mijn oog snel geneest. Anders ga ik toch maar eens bij de huisarts op de koffie. Nou ja, ik waai aan. Op de koffie is wat overdreven.
Wat is het vreemdste dat jij ooit uit je ooghoek hebt gehaald?
NB. Buiten wat pijn heb ik nergens last van. Zicht is hetzelfde als altijd, oog is niet rood en nauwelijks gezwollen. En, sinds ik het stukje plastic heb verwijderd, is de pijn weg en de zwelling aan het minderen.
Koffie Digitalix 