Heel eerlijk. Ik hik tegen het maken van een profiel aan. Dat moet duidelijk zijn, maar niet te duidelijk. Ik heb liever niet dat iemand zich een paar weken gedraagt volgens mijn voorkeur, om dan het masker te laten vallen. Ik wil authentiek en op basis daarvan beslissen. Verder heb ik pas één nieuwe foto gemaakt. Het liefst had ik er meteen een stuk of 5 gemaakt maar volgens de kenners mogen ze niet allemaal op één dag worden gemaakt. Ik heb er geen verstand van, dus ik volg de kenners.
Het werd vrijdagochtend. Tijdens het wandelen zei de onderbuurvrouw tussen neus en lippen door Ik ben van de week gaan speeddaten. Ik was één en al oor. Speeddaten betekent geen foto, geen profiel, gewoon een avond lang jezelf zijn en x-aantal meneren ontmoeten. Geen ellenlange verhalen maar slechts 5 tot 6 minuten kletsen om een eerste beeld te krijgen. Geen vlinders, vuurwerk of wat dan ook, maar wel, Hem wil ik beter leren kennen. Of niet. Aan het eind van de avond geven beide partijen aan de organisatie door wie zij beter willen leren kennen, en als het idee wederzijds is, verstrekt de organisatie de contactgegevens aan beide.
Kleine biecht. Ik wist niet dat speeddaten nog bestaat en had er daarom niet naar gezocht. Na de wandeling wel. Ik vond verschillende opties. De gespreksduur varieert tussen de 3 en 6 minuten, het aantal deelnemers tussen de 7 en 9 per geslacht en er zijn meerdere leeftijdscategorieën. Locaties in de regio waren voor alle opties Eindhoven – Maastricht – Nijmegen. Eindhoven trekt het meest. Ik checkte bij de onderbuurvrouw via welke organisatie zij had snel had gedate. Ik kreeg de naam, bekeek de website en zag dat de eerste mogelijkheid om als 63 jarige in Eindhoven te speeddaten in april was. Ik liet het idee los. Ik ken mijzelf. Als ik zo lang moet wachten komt van uitstel afstel.
Even maar. Zondagavond bekeek ik nogmaals de verschillende organisaties, de verschillende opties en zag dat bij een andere aanbieder op maandag 19 januari, op een locatie in Eindhoven, nog een paar plaatsen vrij waren. Als dat morgen nog zo is, dan meld ik mij aan, dacht ik dapper en ging slapen.
Natuurlijk waren er maandag nog plaatsen vrij en in een moment van opperste dapperheid schreef ik mij in, betaalde en wist, vanavond ga ik daten. Met een meneer of 7 misschien wel 8. Want ook bij de mannen waren nog plaatsen vrij. Gezien de locatie was met de trein gaan de handigste optie. Vanwege de duur van het evenement (2,5 uur met aansluitend gelegenheid tot napraten) charterde ik voor de terugweg Zoon. Die had toevallig avonddienst en bleek gelegenheid om iets vroeger naar huis te gaan dan normaal.
Zo kwam het dat ik op een doordeweekse maandagavond om half zeven de trein naar Eindhoven nam. Met lichte buikpijn en zware twijfel. Wil ik dit? Maar ook, Waarom duurt het eigenlijk zo lang?
Koffie Digitalix 